Русский
Проза
Паэзія
Герадоцінкі
Песні
Публіцыстыка
Для дзяцей
Аўдыё
Сцяпан Дайнека

... А хто няўдалы ...

... А хто няўдалы -
Ішоў у вандалы.
Вандалам яно лягчэй.
Не трэба ламаць плячэй,
Не трэба сляпіць вачэй,
Ні грукаць касцьмі, бы Кашчэй.
Раз-два-тры!
Чужое бяры.
Ідзі ў цары.
Пі і жары.
Спі на грудзях да яснай зары
У суседскай жонкі і яго ж сястры.
Скажы, вандал, -
Ці маеш ідэал?
З чыйго дыхання збудаваў п'едэстал?
Якога колеру твая кроў і кал?
З чыіх касцей зрабілі рагаткі
Маленькія вандаляняткі?
Ты толькі попел і друз любіў.
Ты ўсё патрушчыў, скарэжыў, разбіў.
І там, дзе шумеў жыцця шквал,
Застаўся адзін, як палец, вандал.
Стаіць, і думка мазгі шкрабе:
"Што б яшчэ разбіць?"
Пачаў біць сябе.
Сам сябе -
Па хары,
Па ілбе!
Стаіць вандал у крыві і ў пене,
Яму даспадобы са-ма-зні-шчэн-не.
Ляжаць на пяску, як курапаткі,
Вандаліха, вандаляняткі -
Пясок засыпае мёртвыя пяткі...
Наверх

<< Папярэдняя частка         Наступная частка >>

 

Колькасць прачытаўшых: 2509
Колькасць вогдукаў: 0

Напiсаць водгук:
Аўтар:
*E-mail:
*Назва:

Увядзiце код, які ўказаны на малюнку
Тэкст:
Галоўная Пошук Пошта Мапа сайта Гасцявая кнiга
Стварэнне сайта - ArtisMedia
 © Леанiд Дайнека, 2007