Русский
Проза
Паэзія
Герадоцінкі
Песні
Публіцыстыка
Для дзяцей
Аўдыё
Сцяпан Дайнека

Дождж бясконцы, дождж бяссонны...

Дождж бясконцы, дождж бяссонны,
Ты над Мінскам праплываеш,
Мармуровыя калоны
У Афінах абмываеш.

Зацягнуў над Рымам неба
Шчыльна так, што знікла сонца.
Як твой голас чуць мне трэба,
Дождж бясконцы!

А былі ж, здаецца ўчора,
Маладыя парыванні.
Хвалямі грымела мора
І спявала аб каханні.

Зыркай сонечнай каронай
Юная душа палала,
Трапятліва і натхнёна
Наша плоць трыумфавала.

Сцежак зорных пілігрымы,
Мы кахалі, мы грашылі,
Зліўшыся ў адно плылі мы
Да вяршыні, да вяршыні…

І ў найсветлым вечным храме,
Дзе жыве дыханне Бога,
Уставала перад намі
Маці Усяго Жывога.

Быў агонь, святы і прагны.
У вачах было па промню.
Быў вулкан… Свячэнне магмы…
Што было далей? Не помню.

Стомленых аўтамабіляў
За акном лапочуць шыны.
Мы Ліхтар Святла разбілі…
Я спускаюся з вяршыні.

Хто я? Што я? Можа, вецер?
Можа, ліст з дубовай кроны?
І шуміць на цэлым свеце
Дождж бясконцы, дождж бяссонны.
Наверх

<< Папярэдняя частка         Наступная частка >>

 

Колькасць прачытаўшых: 2882
Колькасць вогдукаў: 2

Напiсаць водгук:
Аўтар:
*E-mail:
*Назва:

Увядзiце код, які ўказаны на малюнку
Тэкст:
Галоўная Пошук Пошта Мапа сайта Гасцявая кнiга
Стварэнне сайта - ArtisMedia
 © Леанiд Дайнека, 2007