Калі б вы былі жывыя, Гарэлку мы з вамі пілі б, Дзядзькі мае залатыя, Мікіта, Пятрок, Піліп. Сядзелі б мы, гаваркія Пад веццем змітраўскіх ліп, Дзядзькі мае залатыя, Мікіта, Пятрок, Піліп. Быў і чацвёрты, Павел, Зусім невядомы мне. Зямлю - мерзлавуху парыць На Калыме. Верыў Савецкай уладзе. Насіў старшынёўскі хамут. - Ты вораг народа, дзядзя, - Сказала ўлада яму. Смерць падкасіла зарана. Жыць бы яшчэ ды жыць! Ля мёрзлага Магадана З мамантам побач ляжыць. Шуміць ледзяная завея Палярнай ноччу сляпой. - Чаму я не дома? Дзе я? - Пытаецца дзядзька мой. Крышыцца лёд з громам. Грукат плыве над тайгой. - Скажыце, чаму я не дома? - Пытаецца дзядзька мой. - Я ж быў кожнай кропляй савецкі, Камуне вярнейшы друг. Завошта ж мяне знявечылі, Забралі і серп, і плуг? Ні слова ў адказ. Нерухома Шнуруюцца дрэў камялі. - Скажыце, чаму я не дома? - Ляціць і ляціць з-пад зямлі..
Колькасць прачытаўшых: 4290 Колькасць вогдукаў: 5
