Русский
Проза
Паэзія
Герадоцінкі
Песні
Публіцыстыка
Для дзяцей
Аўдыё
Сцяпан Дайнека

Прачынайся, душа. Ты жыла ў падзямеллі...

Прачынайся, душа. Ты жыла ў падзямеллі
Непрыкметней былінкі, драбней мураша.
Лёс разгойдваў цябе на жалезных арэлях,
Цябе грызлі турботы, ды не згрызлі, не з'елі.
Прачынайся, душа.

Прачынайся, душа. Годзе быць атэісткай.
Не спалохаюць больш воўчы клык, д'яблаў рог.
Я пайду па жыцці, як па кладачцы хісткай,
І наперадзе будуць Надзея і Бог.

О святыя мае! Мы сустрэцца павінны.
Прачынайся, душа, нібы сонца ў акне.
І са змроку бяздоннай труны-дамавіны
Маці з бацькам пачуюць, убачаць мяне.

 

Колькасць прачытаўшых: 2973
Колькасць вогдукаў: 0

Напiсаць водгук:
Аўтар:
*E-mail:
*Назва:

Увядзiце код, які ўказаны на малюнку
Тэкст:
Галоўная Пошук Пошта Мапа сайта Гасцявая кнiга
Стварэнне сайта - ArtisMedia
© Леанiд Дайнека, 2007