Проза
Чалавек з брыльянтавым сэрцам
След ваўкалака
Назаві сына Канстанцінам
Пра лісоўчыка злога хлопчыка
Паэзія
Калі б вы былі жывыя...
Дождж бясконцы, дождж бяссонны...
Прачынайся, душа. Ты жыла ў падзямеллі...
Там, дзе пахкае шматтраўе...
Паедзем дамоў на Пятра...
ІНТЭРВ'Ю НА ВЯСКОВАЙ ВУЛІЦЫ
Туман майго дзяцінства быў бялейшы...
... А хто няўдалы ...
ПЕСНЯ АПОШНІХ КАСІЯНЕРАЎ
Туга і жах - глядзець на снег...
Біблія
Птушыны Кароль
Беларускія гарады
Ведаю - дзянёк настане...
Беларусь, ты не забыта...
ЧЫРВОНЫ КАСЦЁЛ
ГІМН МІНСКА
ГІМН РЭСПУБЛІКІ БЕЛАРУСЬ
Герадоцінкі
Герадоцінкі, або Сны аб снах
Герадоцінкі-2, або Пагоня за сабой
Герадоцінкі-3, або У пошуках сератаніну
Герадоцінкі-4, або Галактыка галюцынацый
Герадоцінкі-5, або Бакавы зрок
Герадоцінкі-6, або Жыццё без нас
Герадоцінкі-7, або Там, дзе вецер і лес
Герадоцінкі-8, або Паміж Месяцам і Сонцам
Герадоцінкі-9, або Ду ю спік па-беларуску
Герадоцінкі-10, або Арытмія
Песні
Беларуская застольная
Публіцыстыка
Быць зямлі сваёй сынам
А ці былі вы на беларускім Эверэсце?
Святло зямное
Свой агеньчык
Генералы Айчыннага Року, Або Тры Камандоры
Для дзяцей
Адвароткі
Мае жаданні
Аўдыё
Вялікае перасяленне
Сцяпан Дайнека
Навуковыя публікацыі
Праект гімна горада Мінска
Праект гімна Рэспублікі Беларусь
А ці былі вы на беларускім Эверэсце?
14 ліпеня 2001 года (пасля абеду ў суботу) разам са сваімі сямейцамі я наведаў “вышэйшую кропку Беларусі над узроўнем мора”, гару Дзяржынскую. Ніякай гары, вядома, няма. На машынным двары саўгаса “Камсамолец”, на задворках двара, пад красамоўнай шыльдаю “Место для хранения списанной техники”, усталяваны знак, які гаворыць аб тым, што гэта і ёсць самае высокае месца нашай краіны – 345 метраў над узроўнем мора. Даўно, яшчэ са школьнага дзяцінства, марыў аб гэтым. І ў душы варухнулася радасць. Але глянуў наўкол, убачыў каля памятнага знака паламаныя разбітыя іржавыя шкілеты камбайнаў і іншай сельгастэхнікі, убачыў расхрыстаныя брудныя рамонтныя памяшканні, паўголых п’янаватых механізатараў, такіх жа паўголых салдатаў з суседняй радыёлакацыйнай станцыі, якія, калі мы зайшлі да іх, спалі проста на падлозе, і толькі ўздыхнуў. Якая краіна – такая ў яе і “вышэйшая кропка”. Ні на сантыметр не ўзнімемся мы ў вачах сусветнай супольнасці, калі не навучымся простым рэчам – узяць у рукі венікі, рыдлёўкі і падмесці-пачысціць тэрыторыю вакол памятнага знака. Толькі і ўсяго.
Цікава было б даведацца, што думаюць на гэты конт нашы навукоўцы, а таксама кіраўніцтва Дзяржынскага раёна.
Наверх
<< Папярэдняя частка
Наступная частка >>
Колькасць прачытаўшых: 2913
Колькасць вогдукаў: 0
Напiсаць водгук:
Аўтар:
*E-mail:
*Назва:
Увядзiце код, які ўказаны на малюнку
Тэкст:
Стварэнне сайта
- ArtisMedia
© Леанiд Дайнека, 2007